Auzitegiak ebatzi du animaliak ezin direla “ehiza daitezkeen” espezietzat jo EBko estatu bateko lurraldearen zati batean, baldin eta haien kontserbazio-egoera maila nazionalean txarra bada
Europar Batasuneko Justizia Auzitegiak Europako Zuzenbidearen aurkakotzat jo du Gaztela eta Leongo legea, otsoak ehizatzeko aukera ematen baitu, nahiz eta espezie horren kontserbazio-egoera “kaltegarria edo desegokia” izan nazioan.
Astelehen honetako epaian, Luxenburgon egoitza duen auzitegiak adierazi du lege autonomikoa Europako Zuzentarauaren aurkakoa dela; izan ere, otsoa ezin da “ehizatu daitekeen” espezietzat jo estatu kide baten lurraldearen zati batean, baldin eta estatu mailan duen kontserbazio-egoera aurkakoa bada.
“Animalia-espezie bati kudeaketa-neurriak ezartzeak ez du esan nahi haren kontserbazio-egoera ona denik”, dio Europar Batasuneko Justizia Auzitegiak, eta gogorarazi du 2019an Espainiako Gobernuak Europako Batzordeari jakinarazi ziola 2013tik 2018ra otsoa kontserbazio-egoera txarrean zegoela lurralde nazional osoan.
Ildo horretan, Europako Justiziak azpimarratu du babes-neurriek espeziea mantentzea edo lehengoratzea dutela helburu, eta ehizari buruzko arauak sar ditzaketela, hura murrizteko. “Beraz, beharrezkoa bada, ehiza debekatu ere egin daiteke”, azpimarratzen du epaiak.
Europar Batasuneko Justizia Auzitegiaren arabera, galtzeko arriskuan dagoen espezie bat ehizatzeko edozein erabakik “justifikatuta egon behar du, eta kontserbazio-egoeraren zaintzari buruzko datuetan oinarritu behar du”. Halaber, kritikatu egin du Gaztela eta Leongo agintariek ez zutela kontuan hartu 2019ko estatu-txostena, otsoa Espainia osoan kontserbazio-egoera txarrean zegoela onartzen zuena.
Espezie horien egoera eta kudeaketa-neurriak hartzeko egokitasuna estatu kideek Europako Zuzentarauari jarraiki sei urtean behin egindako txostenaren arabera egin behar da, eta estatu kideek egiten duten zaintzari esker lortutako datu zientifiko berrienetan oinarritu behar da.
Hala, ondorioztatzen du animalia-espezie bat kontserbazio-egoera txarrean dagoenean, agintari eskudunek neurriak hartu behar dituztela kasuan kasuko espeziearen kontserbazio-egoera hobetzeko, etorkizunean espezie horren populazioak kontserbazio-egoera jasangarri ona izan dezan.
Testuinguru horretan, “espezie bat kontserbazio-egoera onean mantentzeko dauden arriskuei buruzko ziurgabetasuna” dagoenean, zuhurtasun-printzipioa lehenesteko eta babes-neurriak hartzeko eskatu du, hala nola ehiza mugatzea edo debekatzea.
