Europako Batzordeko presidente hautatu berriak agenda bat marraztu du, eta, bertan, demagogiaren eta estremismoaren aurkako borroka eta erronka indartsuak uztartu beharko ditu.
Ursula Von der Leyen berriro presidente aukeratuta, Europar Batasunak legegintzaldi berria abiatu du. Batasuneko exekutiboaren lidergoa korronte ideologikoen eta estatu kideen interes partikularren arteko barne-kohesioaren mailaren termometro bat da. Emaitzen argitan, EBk desadostasuna eta ñabardurak alde batera uzteko betebeharra azaleratzen du, erronka kolektiboei eta mehatxu larriei aurre egiteko proiektuaren osotasunari eta demokraziako bizikidetzari. Horrela interpretatu behar da lehendakariaren konpromisoa, polarizazioaren aurkako bere beligerantziaz eta Europako “bizimodua” mehatxutzat jo zuenaz ohartarazita.
Von der Leyen fina izan zen sentsibilitate kontrajarrien aldeko botoa lortzeko, baina orain irmoa eta anbiguotasunik gabea izatea egokituko zaio balio demokratikoen eta bizikidetzaren arloan, ongizate-ereduaren defentsan. Von der Leyenek demagogiarekin eta muturreko alderdiekin aurrez aurre jartzeko asmoa iragarri zuen, azken urteotan agenda politikoa markatzeko gai izan den populismoaren ordezkaritza handiena hartzen duen Euroganberaren aurrean.
Sinesgarritasuna emateko eta erretorika gainditzeko, orientabide zehatzak eta mekanismo eraginkorrak eskaini beharko ditu bere ekintzaren ardatz gisa finkatu zituen eremuetan. Hor daude martxan dauden jasangarritasun energetikoko prozesuak – energia berriztagarrien alde egin zuen –, prozesu klimatikoa – negazionismoa baztertzea premiazkoa da – edo geoestrategikoa – lehengaiak, finantzaketa eta hornidura energetikoa eskuratzearen garrantziarekin, inola ere ez Europako segurtasunari ematen zaiona baino txikiagoa –. Etxebizitzaren arazoari egindako keinuak gainbeheran dagoen egoera bat islatzen du, eta egoera horren garrantzi sozialak Europako komisariotza lehen aldiz edukitzera bultzatzen du.
Mediterraneora bideratutakoak egonkortasun-estrategia bat zehaztu behar du, mugen kudeaketatik eta migraziotik harago. Eta agendan Europako lehen sektorearen bideragarritasunak bere horretan dirau, bere biziraupen ekonomikoaren eta bere produktuetarako irisgarritasunaren arteko orekatik prezio eskuragarrietan, edo digitalizazioak eta erronka demografikoak inposatzen dituzten eraldaketa sozioekonomikoetatik. Batzordearen ekarpenik onena agenda horri aurre egitea izango da, estatu mailako begiraden eta behar berezien gainetik.
